Ontspannen in onzekerheid
Als je je bewust wordt van je hang naar houvast, maak je al een begin met je te ontspannen. Maar oh, wat is het lastig om stil te staan en daar de tijd voor te nemen! We rennen en draven, hebben verplichtingen, een agenda die dicteert en daarnaast nog van alles wat we willen doen om ons te vermaken. Alles willen we doen, maar een pas op de plaats maken...liever niet...want wat zouden we dan tegen komen?
Totdat er mogelijk iets begint te dagen. Dat gevoel dat je het anders wilt. Soms gebeurt er iets onverwachts in je leven. Een plotselinge ziekte, dood, ontslag, een kind dat anders is… Iets waardoor het besef begint te komen dat het leven zoals het is, iets anders is dan het leven zoals je zou willen dat het is. Dan is er even een vergezicht, zie je alles op een andere manier…
Hoe ziet het leven eruit als we onze concepten, oordelen, verwachtingen, hoop en vrees er van af halen..? Om dat te kunnen ervaren is er meestal een grote ingrijpende gebeurtenis nodig. Of een vrijwillige, langdurige pas op de plaats. Maar dat hoeft niet per se. Je kan ook een diep verlangen voelen, dat steeds maar weer de kop op steekt, dat het werkelijke leven toch groter is dan wat je nu leeft.
Bij mij gebeurde dat toen ik te horen kreeg dat ik darmkanker had. Er was een kleine kans om dat te overleven. Ik was amper hersteld toen mijn man de diagnose hartfalen kreeg. Toen hij een paar jaar daarna daaraan plotseling overleed, kwam ik opeens zomaar in een hele grote ruimte, het gewone denken was niet meer mogelijk, oordelen vielen weg, en ik voelde een kracht en liefde die immens groot was. Maar het was ook eng. Te groot voor wat ik hebben kon. Daar moest ik mee aan de slag en dat heb ik ook gedaan. Uiteindelijk heeft dat geresulteerd in mijn aanbod, te vinden onder de knoppen opvoedingsondersteuning en verliesverwerking.
